کتاب سوگ مادر اثر شاهرخ مسکوب

شاهرخ مسکوب عاشق مادرش بود. به گفته خودش مادرش را بیش از دوست‌داشتن می‌پرستید. پدرش وقتی شاهرخ شانزده ساله بود درگذشت و برادر کوچکش یک هفته بعد، و مادر می‌بایست داغ این دو مرگ را برتابد و پسر و دو دختر کوچک‌تر خود را بزرگ کند و به سامان رساند. این گفته‌های حسن کامشاد است که در مقدمه کتاب «سوگ مادر» آمده است. «سوگ مادر» نوشته‌هایی از شاهرخ مسکوب است که در فاصله‌ی سال‌های 42 تا 76، درباره‌ی مادرش نگاشته است. او در این نوشته‌ها به خوبی تاثیر عمیقی را که مادرش بر زندگی و احساسات او داشته را تصویر می‌کند. در بخش پایانی کتاب می‌خوانیم: «آدمیزاد یک بار به دنیا می‌آید اما در هر جدایی یک بار تازه می‌میرد. مرگ دردی است که درمانش را با خود دارد، چون وقتی برسد دیگر دردی نمی‌ماند تا درمانی بخواهد. اما جدایی: دردی‌ست غیر مردن، کان را دوا نباشد پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن»